نه ..........تنهات نزاره....چرا تنها بزاره....... خدا کنه همیشه با هم خوش باشین......

 

آنكه در تنهاترين تنهاييم تنهاي تنهايم گذاشت؛ آرزو دارم كه در تنهاترين تنهاييش تنهاكسش تنهاي تنهايش گذارد

گاهي وقتها چه ساده عروسك ميشويم ...
نه لبخند ميزنيم نه شكايت ميكنيم ...
فقط احمقانه سكوت ميكنيم.

.......................

پی نوشت: بدان که از دیده نرفته ای که از دل بروی...............

اين روزا دلم زود به زود سراغتو ميگيره
اين روزا كه هواي آسمون شهرمون مث دلم ابري شده،بهونه هاي جورباجور واسه گريه كردنم نميخوام 
کافیه برم كنار پنجره و به آسمون خيره بشم
...
نميدونم با خودم چه كار كنم
همش دلم ميخواد با يكي حرف بزنم
دلم ميخواد واسه يكي اشك بريزم و داد بزنم
دلم ميخواد يكي رو پيدا كنم و باهاش از غم و غصه هام بگم
وقتي با يكي حرف ميزنم،خيلي سعي ميكنم از گذشته هام چيزي نگم و همه ي اون روزها رو پيش خودم نگه دارم و تو صندوقچه ي دلم به فراموشي بسپرم!!!
ميخوام بعد از تو،فقط با يادت زندگي كنم
نميخوام تو دنياي من،غير از تو كس ديگه اي بياد
...
نميخوام از چيزهاي بگم كه دوست نداري بشنوي
ولي اگه براي تو نگم،پس حرٿمو كجا بزنم
من امروز روزه تولده دوبارمه
بگم واسه چي؟؟؟
ديشب،سر يه دوراهي بودم
يه راهش رفتن و فرار كردن از غم و غصه ها
يه راهش موندنو تحمل كردن
يكي همش ميگه:هي پسر!!!يه لحظه همش درد داره و بعدشم خلاص،يه لحظه تموم دردها به سراغت ميان و بعدش ديگه راحت ميشي،بعدش همه ي دردهارو به فراموشيه ابدي ميسپاري،ديگه نيستي تا ببيني آدمها چه قد باهم ديگه سنگ شدن،بعدش نيستي تا ببيني آدمها واسه هم فقط دروغ ميگن تا به هم برسن،ديگه نيستي تا ببيني آدمها "عشق" رو بازيچه ي دستشون كردن و ...
ولي يكي ديگه همش داد ميزد:نه نه نه!!! تو آدمي و بايد تحمل داشته باشي،تو نبايد شونه خالي كني،"خدا!!!" داره تورو امتحان ميكنه
وقتي حرف خدارو مياره ناخدا مث ديوونه ها خندم ميگيره...،بعد از چند لحظه يه سكوت وحشتناك اطاقم و تسخير ميكنه و بازهم گريه ميشه همبستر من تو رختخواب
دراز ميكشم و لحافو ميكشم رو سرم تا مبادا كسي از راز من پي ببره
بر ميگردم بهش ميگم:خدا!!!
مگه خدا هم هست؟؟؟
اگه هست پس چرا منو نجاتم نميده؟
اگه هست چرا اين بازي رو تمومش نميكنه؟
اگه هست چرا چيزي به من نميگه؟
و ... هزاران علامت سوال ديگه اي كه مث خودم آواره و پريشونن!!!
برميگرده يه حرفي ميزنه
ميگه:هي پسر!دنيا واسه آدمهاي خوب جهنمه،واسه آدمهاي بد بهشت
اين حرفو زدو رفت
تا صبح داشتم حرفشو واسه خودم تكرار ميكردم
"دنيا واسه آدمهاي خوب جهنمه،واسه آدمهاي بد بهشت"
"دنيا واسه آدمهاي خوب جهنمه،واسه آدمهاي بد بهشت"
"دنيا واسه آدمهاي خوب جهنمه،واسه آدمهاي بد بهشت"
و ...
آره عزيز ار دست رفته
من امروز روز دوباره به دنيا اومدنمه
ولي يه چيزي بهت ميگم و نامه رو تموم ميكنم
آيا بازهم من "ماندن" رو به رفتن ترجيح ميدم؟؟؟
آيا بازهم من تحمل كردن رو به رهايي ترجيح ميدم؟؟؟

شاید همین هم کافی است : من , تو , تو , من , ما , ما شدیم

 

هر چند در این پیوند تلخ  ما باز هم تنــــهــا شدیم

 

اینجا همه نا آشـــــــنــا , اینجا همه نا محرمند

 

اصلا چه طوری من و تو قاطی آدمها شدیم؟

 

قصـٌه چه قدر ساده بود : من , تو و رویایی عجیب

 

اما من و تو   ساده تر , تسلیم یک رویا شدیم

 

دیروز را اِی......بی خیال , امروز هم تکراری است

 

تنها برای دلخوشی قربانـــــی فردا شدیم

 

اینجا برای دیگران ما مبهمیم و ناشناس

 

باید کمی هم چشم بست , آن وقت ما معنا شدیم

 

آن وقت دیگر , دیگران , با ما چه فرقی می کند

 

آن وقت ما هم دلخوشیم : در تیرگی بینا شدیم

پ . ن  : صرفا برای این که ....ای ... ما هم هنوز آدمیم

 

               باشد ...قبول...بی کسیم  اما هنوز با همیم

 

من مهربان ندارم نا مهربان من کو؟؟؟

هر وقت که فکر کردی دیگه کسی دیگه دستت نداره 

بدون هنوز کسی هست که به فکرته

من منتظرت خواهم ماند

اون روزها که تنها بودی

گم شده دریا بودی

قایق تو شکسته بود

تنت نحیف و خسته بود

فانوس دریایی ات شدم عشق اهورایی ات شدم

گذشتم از هر هوسی تا تو به مقصد برسی

 

ام بجاش تو بد شدی از من و عشقم رد شدی

به من یه پشت پا زدی تهمت ناروا زدی

تهمت ناروا زدی

 

اون روزها که تو جنگلها ترسیده بودی بیصدا

بین درختهای بزرگ میون گله گله گرگ

گذشتم از جون خودم

طعمه دشمنات شدم

با تیکه پاره های من روزهای تو ساخته شدن

اما به جاش تو بد شدی

ار منو عشقم رد شدی

به من یه پشت پا زدی

تهمت ناروا زدی

تهمت ناروا زدی

می روم خسته و افسرده و زار

سوی منزلگه ویرانه ی خویش

به خدا می برم از شهر شما

دل شوریده و دیوانه ی خویش

 

می برم.تا که در آن نقطه ی دور

شستشویش دهم از رنگ گناه

شستشویش دهم از لکه ی عشق

زین همه خواهش بیجا و تباه

 

می برم تا ز تو دورش سازم

ز تو.ای جلوه ی امید محال

می برم زنده بگورش سازم

تا از این پس نکند یاد وصال

 

ناله می لرزد.می رقصد اشک

آه . بگذار که بگریزم من

از تو.ای چشمه ی جوشان گناه

شاید آن به که بپرهیزم من

 

بخدا غنچه شادی بودم

دست عشق آمد و از شاخم چید

شعله ی اه شدم.صد افسوس

که لبم باز بر ان لب نرسید

 

عاقبت بند سفر پایم بست

می روم.خنده به لب.خونین دل

می روم از دل من دست بدار

ای امید عبث بی حاصل

می کنم در آینه نظاره

امروز آینه هم حال دیگه ای داره

تصویر توی آینه لبخند به لب نداره

غم..... از اون دوتا چشاش می باره

انگار از تموم دنیا گله داره

اما... نصویر توی آینه به من می گه دوباره

شروع شد روزی دیگه که معنایی نداره

خوب که نگاه میکنم میبینم... دل من هم غصه داره

ابر چشا من هم انگار میخواد بباره

گناه من چی بوده؟  تولدی دوباره؟

این که جزا نداره ترک وفا نداره

چارچوب زندگیم دیگه تنگه و تاره

تصویر توی آینه انگا حالی نداره

می بنده چشماشو تا ابر چشاش نباره

حالا آینه قلبم ر از گرد و غباره

دلم بجز تحمل دیگه چاره نداره

اون میزبان غباره باید یکریز بباره

باید یکریز بباره